De “nieuwe” normen voor de berekening van kinderalimentatie

 
 
 
Evelien Geerings
 

3 augustus 2009

Evelien Geerings

 
 

Dit artikel heeft betrekking op onze juridisch specialisatie:

Familie- en erfrecht

Het bedrag aan kinderalimentatie dat de niet-verzorgende ouder aan de verzorgende ouder moet betalen wordt sinds 1979 berekend aan de hand van de zogeheten Alimentatienormen, ook wel TREMA-normen genoemd. Vanzelfsprekend zijn deze normen regelmatig aangepast aan de maatschappelijke ontwikkelingen. Zo ook recent.

In de nieuwe alimentatienormen van juli 2009 worden aanbevelingen gedaan voor de berekening van (kinder)alimentatie. De werkgroep die de Alimentatienormen opstelt heeft daarbij zo veel mogelijk aansluiting gezocht bij de op 1 maart 2009 ingetreden “Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding”, waarin bijvoorbeeld ook het opstellen van een ouderschapsplan bij een echtscheiding verplicht is gesteld. Een ander gevolg van de inwerkingtreding van deze wet was dat kinderalimentatie voortaan voorrang krijgt boven andere onderhoudsverplichtingen, zoals partneralimentatie.

 

Tot op heden was het zo dat bij de berekening van de draagkracht (het deel van het inkomen dat beschikbaar is voor alimentatie) van de niet-verzorgende ouder, meestal de vader, rekening werd gehouden met een groot aantal lasten. Deze drukten dan op zijn draagkracht. Dit leidde er vaak toe dat de vader een lager bedrag of zelfs helemaal geen kinderalimentatie hoefde te betalen, waardoor de moeder, die toch al vaak minder inkomsten heeft, dan het grootste gedeelte van de kosten van de kinderen moest voldoen. De werkgroep vindt dit onrechtvaardig en daardoor ongewenst.

 

De nieuwe normen hebben als uitgangspunt dat beide ouders na de scheiding financieel verantwoordelijk blijven voor de kinderen en dat kinderalimentatie een hoge prioriteit heeft. In feite betekent dit dat nog slechts een select aantal lasten als zodanig noodzakelijk worden gezien dat ze voorgaan op de betaling van kinderalimentatie. Bovendien wordt een groter gedeelte van het besteedbare inkomen van de beide ouders beschikbaar geacht voor kinderalimentatie.

 

In de praktijk leidt dit al snel tot de conclusie dat de niet-verzorgende ouder een hoger bedrag aan kinderalimentatie moet gaan betalen dan voorheen het geval was. Wilt u weten wat voor invloed de nieuwe normen hebben in uw geval? Neem dan contact op met de familierechtspecialisten van TRC Advocaten.